Puan Che Zainab.....

Aku rasa skrg nie sgt2 la sedih n rasa bersalah pada seorang insan yg bernama Puan Che Zainab...Beliau nie merupakan pensyarah aku bg Subject Digital Library...Beliau dh terasa ati dgn kami satu kelas, disebabkan satu benda yg xsepatutnya jd...Apa la nasib nie, dh nak abis sem ni terbuat pansyarah terasa ati plk..Sedih n rasa bersalah sangat...
Ok citenye cmnie...Semalam, 6 April 2009... Aku n 9 lagi org kawan kelas yg lain ada test Medical record jam 5ptg until 6ptg....Plak tu bertindan dgn presentation Digital Library yg sepatutnye pun jam 5ptg until 9mlm...So, disebabkan dh bertindan n test tu kami lebih dulu tau tarikhnye, so kami pun g test la dulu..Sebab pikir presentation tu lama lagi kan...Bg peluang kat budak2 lain yg xder test present dulu...Tp malangnye lain plk jadi....
Tertekan gila semalam...Bila abis test terus berlari2 nak g presentation Digital Library...Tp bila smpai je kat bilik kuliah, dak2 ckp Che Nab dh balik...Dia majuk sebab dak2 yg lain datang lambat presentation tu....Dia dh 3 kali masuk kelas tgk dak2 lain blm smpai....So dia marah n batalkan presentation....Xtau la kat mana silapnye...Accually kami yg 10 org ni dh tampalkan notis bg tau awal2 kat beliau, tp beliau tetap gak nak marah2....Mgkin dia marah kat yg xder test tp dtg lambat kot...Tp xtau la jgk cmne...Dia marah semua kot.... Buntu xtau nak buat apa masa tu....

Terpikir cmne la dia boleh nak ngamuk petang semalam....Nasib xbaik sungguh...Pastu bila dh rasa bersalah tu aku pun call la beliau nak pujuk smula....

Aku - Puan, puan kat mana la tu... (sore paling lembut)
Che Nab - Saya dh blk dh, nak masak dh nie... (sore garang gila)
Aku - Puan...jom la kita present puan..Kami semua dh ada dh nie....Kami tggu puan ya...Maaf kan kami ya puan...Kami xsengaja, kami pergi test kejap tadi...
Che Nab - Dah xpe la, saya ni xpenting kan, kamu semua pentingkan benda lain dr saya...Saya ni bukan penting...Dah xpayah present, kutip je CD2 tu semua anta ke bilik saya...
Aku - Ala puan, jgn la cmni puan...Maaf ya...Jom la puan...Kami tggu nie....Maaf ya.... (aku dh start nangis dh)
Che Nab - Dah2...Saya dh xder mood lagi nak present dgn kelas kamo...Saya nie xpenting kan...Anta je CD tu nanti...
Aku - Puan..........Maaf.... (nangis beria2 dh aku)
Che Nab - (letak fon......)

Xdapat nak digambarkan cmne perasaan aku masa tu....Sedih sgt2, sebab Che Nab ni baik sgt2..Xpenah pun nak marah2 bila dlm kelas...Happy je orgnye...Tp sekali terasa ati plk dgn kami org....Grrrrrrr....Rasa bersalah gila....Dak2 lain pun xtau nak buat apa dh pastu..Tggu jugak dlm kelas, mana tau ati dia sejuk dia dtg jugak...Tggu punya tggu xder gak...Kawan sekelas aku Janet call pun dia jwb cmtu gak...Ayat lebih kurang cm dia ckp dgn aku....Sedihnye la.......
Pastu lama tggu dia xdtg2...Aku xputus asa, anta sms plk.....Dgn arapan dia akan lembut hati n maafkan kami....

Aku anta - Puan maaf ya..Kami tak sengaja, kami pergi test kejap je tadi...Kami ingatkan smpat la nak present pastu...Puan jom la kita wat presentation...Kejap je Puan...Kami tggu ya...Maaf puan...
Che Nab reply - NOTED....

Sedih sgat2 dgn jawapan dia...Muktamad xnak maafkan kami...Apa la nak buat pasnie...Xdapat nak pikir dh nie...Setiap masa dok ingat pasal Che Nab je nie....erm...Lagi masalah bila presentation tu 30% markah dia...Paper ni xder final plk tu...Gusar gila, kalau la dia bg fail, abis la kami org....Penat2 je la wat multimedia tu semua....

Che Nab....Tolong la maafkan kami.....Kami rasa bersalah sangat2....Aku doa mudah2an hati Che Nab ni cepat la sejuk n maafkan kami...Bg satu lagi peluang tok kami buat presentation multimedia Digital Library tu.....

amin....